Vakantie

Skiën in Oostenrijk: de weg naar Zell am See! Deel 2

Zaterdag 3 januari: we worden wakker in Gasthof Mariandl in het Duitse Bergen: onze tussenstop om te skiën in Oostenrijk. Na een snelle douche en dagelijkse liefdevolle verzorging van onze tandjes, geven we onze maagjes wat ze wensen: lekkere pistoletjes met confituur, een glaasje sinaasappelsap, een gekookt eitje, een beetje vlees,… De eerste laag om stevig te kunnen skiën in Oostenrijk is gelegd!

80 kilometer en anderhalf uur later bereiken we onze eindbestemming: hotel Schwebebahn in Zell am See. De hal van het hotel belooft veel goeds: stijlvol ingericht met zeteltjes en afgewerkt met hout. We worden vriendelijk onthaald, maar we zijn uiteraard te vroeg om onze kamer te verkennen. Niet erg, want we zijn hier niet om onze kamer te bewonderen maar wel om te skiën in Oostenrijk! Een snelle kledijwissel later, staan we bij de dichtsbijzijnde verhuurpost voor ski’s. Even onze allerpersoonlijkste gegevens opgeven zoals ons gewicht, en we stappen buiten als een echte skiër! Nog even de ski pas kopen en we zijn eindelijk vertrokken om te skiën in Oostenrijk. Ook in de ski wereld heeft de technologie blijkbaar goed haar intrede gedaan: we worden voorzien van een magnetische kaart die de draaihekkens opent zodra we ook maar in de buurt komen van de scanner. Geen vervelend gedoe dus meer om je ski pas boven te halen, schrik hebben dat hij los gaat komen en dat je hem kunt verliezen. Skiën in Oostenrijk kan dus alleen nog maar ontspannig brengen!

Vol (ont)spanning nemen we de dichtbijzijnde eitjes en laten we ons naar de hoogste toppen voeren. De zon straalt hoog boven de wolken, er is weinig volk op de pistes te bespeuren en bovenal: er ligt sneeuw! Onze eerste afdalingen gebeuren een beetje aarzelend, maar na een snelle opsomming van de voornaamste spelregels bij het skiën in Oostenrijk zijn, zijn we vertrokken voor een dagje vol ski plezier in Oostenrijk!
Van sporten krijg je honger en onze magen dwingen ons om onze ski’s even te laten voor wat ze zijn en op zoek te gaan naar voedsel. We kiezen voor één van de vele eetgelegendheden die deze ski pistes in Oostenrijk rijk zijn. Een spaghetti bolognese voor hem en een tagliatelli voor mij later zijn we terug klaar om ons opnieuw te smijten in wat men noemt skiën in Oostenrijk. De pistes liggen er goed bij: zachte poedersneeuw, al dan niet uit een sneeuwkanon, laten ons naar beneden glijden, steeds opnieuw en opnieuw…

De laatste liften vertrekken om 16 u, logisch want rond half vijf is het hier te duister om nog veilig te kunnen skiën in Oostenrijk. De vermoeidheid en de koude dwingen ons om terug naar het hotel te gaan en onze kamer ‘op te eisen’. Eerst krijgen we een kamer met douche toegewezen, maar zelf vinden we het zoveel gezelliger om een badje te nemen en dus vragen we vriendelijk of het mogelijk is om een andere kamer te krijgen. Geen probleem!

Even een warm badje nemen, de valiezen leeg maken en we kunnen ons eerste restaurant bezoek afleggen. We worden onthaald met een welkomstdrankje en vriendelijk naar onze plek begeleid. Deze avond is het Italiaanse avond in buffetvorm. We kunnen kiezen uit verscheidene soorten salades, tomaat met mozarella, soep, pasta in meerdere smaken en kleuren, vis, calamares, mosselen in witte wijn saus, lekkere kazen, tiramisu en ijs. Onze buikjes mogen niet klagen. We zorgen ervoor dat we morgen opnieuw stevig op de latten zullen staan om te skiën in Oostenrijk. Moe maar voldaan kruipen we in ons bedje. De eerste dag is alvast geslaagd, het zal zeker niet de laatste zijn…