Vakantie

Ski in Oostenrijk

Dinsdag 6 januari: Vandaag hebben we niet meegedaan met de hype ski in Oostenrijk. Deze morgen is de wekker om half negen afgegaan, maar we waren te moe om op te staan. Eigenlijk niet zo verwonderlijk. Het voorbije jaar hebben we zo goed als geen sport gedaan, maar dan verlangen we van ons lichaam om een hele week aan ski in Oostenrijk te doen. Niet zo gezond eigenlijk. Mijn hele lichaam probeert me dat al een hele week duidelijk te maken aan de hand van pijnlijke kuiten, maar vandaag pas wilde ik luisteren.

Wat hebben we dan wel gedaan naast het uitslapen tot 12u? We hebben het stadje Zell am See bezocht, de basis voor ski in Oostenrijk. Na de auto geparkeerd te hebben aan de voet van de berg, stapten we het eerste beste straatje in. Het zag er allemaal gezellig uit, er waren zelfs kledingwinkels waar we misschien wel ons zin zouden kunen vinden! Maar…het was er wel behoorlijk stil. De winkels waren bijna allemaal gesloten. We dachten eerst nog aan een hele lange middagpauze, maar geen enkele winkel die daar melding van maakte. Een eenzame en moedige winkelier die toch open was, wist ons te melden dat het vandaag een christelijke feestdag was en daardoor waren de winkels gesloten. Hmm, christelijke feestdag…welke zou dat dan wel mogen wezen? Want het is er zeker één die wij in België niet kennen. Ineens ging een belletje rinkelen: 6 januari is Driekoningen! Blijkbaar wordt dat naast ski in Oostenrijk nog uitgebreid gevierd.

Niet getreurd, er waren wel enkele eetgelegenheden open en aangezien we eigenlijk nog niet ontbeten hadden kwamen die wel van pas. We stapten een lokale koffiebar binnen en werden er warm onthaald door een vrolijke Oostenrijkse die steevast haar eigen waren aanprees. M’n vriendje vroeg een gluhwein, maar zelfverzekerd zei ze ons dat haar eigen punch zoveel beter was en nog warm ook! Daar kan je dan moeilijk nee tegen zeggen. En m’n liefje heeft bovendien kunnen zeggen dat het echt wel lekkerder was dan gluhwein. Ikzelf ging voor de echte Oostenrijkse apfelstrudel met vanillesaus. Een variëteit die we bij ons niet kennen, want in België krijg je er steevast een bolletje vanilleijs bij. Wat is dan het grote verschil? Wel…hier is hij gewoon veel lekkerder! De vanillesaus smaakt naar lopende crème brûlée, en gaat geweldig samen met de warme apfelstrudel.

Na de maagjes gevuld te hebben, besloten we op aanraden van de apfelstrudel dame om naar het sportcentrum te gaan want we wilden graag een spelletje bowling spelen. Daar aangekomen worden we aangetroken door een spektakel dat je in België nooit ziet: ijshockey. De lokale juniorenploeg nam het op tegen een gastploeg. Solidair als wij Belgen zijn, hebben we meegesupporterd voor de thuisploeg, maar het heeft niet mogen baten. De eindstand was 2-4. Ach ja, we hebben ons geamuseerd, zelfs zonder ski in Oostenrijk.

Vervolgens volgden we de bordjes ‘kegelbahn’. We dachten een klassieke bowlingbaan te zien, maar opnieuw hadden we het mis. Er waren welgeteld twee banen, met ouderwetse kegels die nog aan een touwtje hangen. De ballen om te gooien waren een stuk kleiner dan we gewoon zijn en het spel was dus volledig anders. Het was een leuke ervaring, maar niet meer dan dat. Geef ons maar de klassieke bowling naast ski in Oostenrijk.

Teruggekomen in het hotel gaan we vrij snel eten. Deze avond is het barbecue avond. Beetje vreemd zo midden in de winter. Maar het heeft gesmaakt: een roomsoepje, vlees omwikkeld door bladerdeeg, aardappel in de schil met kruidenboter of sour cream, fruitsla als afsluiter…
Morgen gaan we weer de pistes op, fit en uitgerust voor een nieuwe dag ski in Oostenrijk!