Vakantie

Skivakantie in Oostenrijk: de dag na de botsing…

Sunday, January 11th, 2009

Donderdag 8 januari: Ik word wakker in hotel Schwebebahn in Zell am See, want ik ben hier nog steeds op skivakantie in Oostenrijk. Een dag eerder is er op de skipiste iemand tegen mij gevlogen. Gevolg: een zeer pijnlijk borstbeen. Maar deze morgen sta ik er eigenlijk van versteld van hoeveel de pijn reeds verminderd is. Al snel rijst de vraag of het daadwerkelijk verbeterd is, of dat de pijnstillers nog steeds hun werkzame stoffen aan het afscheiden zijn? Nu ja, niet te veel nadenken en na het ontbijt gewoon de latten terug aanbinden.

We besluiten het vandaag sowieso rustig te houden. Het zonnetje schijnt opnieuw maar er staat een windje waardoor de gevoelstemparatuur een stuk lager ligt dan de officiële min tien graden. Algauw belanden we op een terrasje waar we genieten van de warme stralen op ons gezicht. Op skivakantie in Oostenrijk zijn is immers meer dan alleen maar de pistes afzoeven. We warmen ons op met een gluhweintje voor hem en een warme chocomelk voor mij.

Na een gezellige babbel besluiten we onze speklaag aan te vullen. Reeds van het begin van deze skivakantie in Oostenrijk zijn we gefascineerd door een bijzonder gerecht dat hier vaak gegeten wordt: een vrij grote witte bol die overstrooid lijkt te zijn met maanzaadjes en die drijft in een witte saus.Wat eten betreft ben ik heel nieuwsgierig en bereid om vanalles te proeven, ook al ziet het er net als dit gerecht niet zo smakelijk uit. Mijn vriendje besteld voor mij de germknödel en vol spanning wacht ik af tot hij terugkomt… Ik begin met de ‘witte saus’: hmm, vanillesaus. Mijn eerdere ervaring met de Oostenrijkse vanillesaus tijdens onze skivakantie in Oostenrijk wordt bevestigd. De eerste indruk is dus goed. Dan volgt een nog groter mysterie: waaruit bestaat de witte bol? Is het vlees? Is het deeg? Ik neem snel een hap om mijn vraag te beantwoorden: het lijkt uiteindelijk nog het meest op wit broodkruim. Een beetje droog, maar dat wordt verholpen met de vanillesaus. De eerste happen denk ik: ‘Hmm, lekker’, maar algauw kom ik tot het besluit dat het wat mij betreft bij deze ene keer zal blijven. In het midden van de nu niet meer zo mysterieuze witte bol bevindt er zich iets wat lijkt op warme chocoladesaus. Vol overgave proef ik, maar het is een beetje een teleurstelling, het smaakt naar drank…Ach, ik ben blij dat ik geproefd heb van dit typisch Oostenrijks gerecht: weer iets waarover ik kan babbelen

Ondanks de koude en de nog steeds aanwezige pijn in mijn borstbeen, nemen we nog een paar keer de skilift. Wat ons reeds is opgevallen tijdens deze skivakantie in Oostenrijk, is dat er hier vrij veel Russen zijn. Typisch voor de ze periode van het jaar naar het schijnt. Russen vallen sowieso al op door hun taaltje, maar blijkbaar willen ze daar zelf nog een schepje bovenop doen, want her en der zien we Russen met een walkie talkie en microfoontjes bengelend aan hun oor. Wij vinden het allemaal heel vreemd en maffia-achtig, na een navraag blijkt dat ze ‘gewoon’ willen communiceren met de familie die her en der in het skigebeid aanwezig is.

De koude verlamt onze vingers en we worden als het ware gedwongen om terug af te dalen en deze dag skivakantie in Oostenrijk af te sluiten. Tijdens deze afdaling wacht me nog een héél aangename verrassing: aan het thuisfront is een klein bengeltje geboren waarvan ik de trotse meter mag zijn! Als Andreas mij ooit in de toekomst zal vragen waar ik was toen ik het nieuws van zijn geboorte vernam, zal ik kunnen zeggen: op een zwarte piste op skivakantie in Oostenrijk!

Na het eten kruipen we snel in bed en begin ik al te dromen om mijn nieuwe neefje snel in de armen te kunnen houden…

Tags: germknödel, oostenrijk, ski oostenrijk, ski Zell am See, skivakantie in Oostenrijk, zell am see
Posted in Ski, oostenrijk | No Comments »

Skivakantie in Oostenrijk

Thursday, January 8th, 2009

Woensdag 7 januari: Vandaag zijn we voor ons doen héél vroeg opgestaan. Zo vroeg dat we tijdens onze skivakantie in Oostenrijk nog nooit zo vroeg op de skipistes stonden! Maar het was de moeite, want de zon was in volle glorie aan het schijnen. Voor een skivakantie in Oostenrijk heb je niet alleen sneeuw nodig, maar ook de zon mag naar mijn mening alle dagen van de partij zijn. Bij een temperatuur van min negen schrreuwt je lichaam gewoon om de warmte!

Na een stevig ontbijt bestaande uit keizersbroodjes belegd met roerei, vertrokken we dus met de lift naar de hoogste toppen van Zell am See. Nu het zo’n mooi weer was, vonden we het de perfecte dag om foto’s te nemen van onze skivakantie in Oostenrijk. En nee, we gingen niet voor de typische landschapsfoto’s waarop de bergen staan, omgeven door mist of naaldbomen. We hadden meer actiefoto’s in gedachten waarop je veel stof ziet! Met stof bedoel ik sneeuw die opwaait terwijl je je bocht neemt als je aan het skiën bent

We hadden de perfecte locatie gevonden om onze herinneringen aan een skivakantie in Oostenrijk te vereeuwigen: een helling die volledig in de zon lag en niet te stijl was zodat we onze bewegingen ‘perfect’ konden uitvoeren. Eerst was het de beurt aan mijn vriendje om zijn acties voor eeuwig op de gevoelige plaat vast te leggen. De afspraak was simpel: ik ging een eindje de helling afskiën en dan zou hij een beetje later naar beneden komen zodat ik hem in volle actie zou kunnen fotograferen. Zo gezegd, zo gedaan. Ik zwaaide met mijn armen om te zeggen dat ik er klaar voor was en met mijn reflexcamera in de aanslag maakte ik een aantal flitsende foto’s. Dit scenario speelde zich zo’n viertal keer af. Na elke sessie bekeken we de foto’s en kwamen we tot het besluit dat het gewenste resultaat nog niet bereikt was.

We hebben er een klein uurtje over gedaan om de eerste sessie af te ronden. Tegen dan was het tijd om onze knorrende maagjes te geven wat ze wilden tijdens onze skivakantie in Oostenrijk: eten! We hebben deze middag allebei voor de Oostenrijks hamburger met frietjes gekozen.

Eerlijk is eerlijk: ik wilde ook foto’s van mezelf in actie tijdens onze skivakantie in Oostenrijk. In de namiddag werden de rollen dus omgekeerd: ik was pseudo beroepsskiër, mijn vriendje de pseudo beroepsfotograaf. Blijkbaar kan mijn liefje betere foto’s trekken want zijn foto’s voldeden net iets sneller aan het gewenste resultaat dan omgekeerd.

Na een paar uur aan een langzaam tempo skiën, vonden we dat het tijd was voor wat actie tijdens onze skivakantie in Oostenrijk. Maar al gauw was er te veel actie voor mij: tijdens één van de afdalingen is er een andere skiër letterlijk tegen mij gevlogen. Ik heb hem totaal niet zien aankomen en kan er eigenlijk alleen  maar van uitgaan dat hij de controle kwijt was over zijn eigen ’skikwaliteiten’. Het eerste moment lag ik te jammeren zoals een klein kind. Ik moest naar adem happen, was totaal van de kaart en vooral verschoten tijdens deze skivakantie in Oostenrijk. Mijn botser vroeg een aantal keer: ‘Are you okay?’ Ik had eerlijk gezegd niet de moed om onmiddellijk te antwoorden. De botsing moet er redelijk spectaculair uitgezien hebben, want algauw waren er aan aantal mensen gestopt om na ta gaan of ik niks gebroken had. Na een vijftal minuten vond ik de moed om recht te staan en heel langzaam verder te skiën. Voorlopig deed niks veel pijn, behalve mijn borstbeen, maar na een uur sprak ik totaal anders. De pijn werd almaar erger, zo erg dat lachen geen lachtertje meer was. Tijdens het diner deed mijn vriendje me zo hard lachen, dat ik begon te huilen van de pijn…

Voor de rest van de avond heb ik in bed gelegen. De pijnstillers deden stilaan hun werk en ik was al lang blij dat ik niks gebroken had. De volgende dag zou blijken of ik verder kon doorgaan met mijn skivakantie in Oostenrijk…

Tags: oostenrijk, skivakantie in Oostenrijk
Posted in Ski, oostenrijk | No Comments »

Ski in Oostenrijk

Thursday, January 8th, 2009

Dinsdag 6 januari: Vandaag hebben we niet meegedaan met de hype ski in Oostenrijk. Deze morgen is de wekker om half negen afgegaan, maar we waren te moe om op te staan. Eigenlijk niet zo verwonderlijk. Het voorbije jaar hebben we zo goed als geen sport gedaan, maar dan verlangen we van ons lichaam om een hele week aan ski in Oostenrijk te doen. Niet zo gezond eigenlijk. Mijn hele lichaam probeert me dat al een hele week duidelijk te maken aan de hand van pijnlijke kuiten, maar vandaag pas wilde ik luisteren.

Wat hebben we dan wel gedaan naast het uitslapen tot 12u? We hebben het stadje Zell am See bezocht, de basis voor ski in Oostenrijk. Na de auto geparkeerd te hebben aan de voet van de berg, stapten we het eerste beste straatje in. Het zag er allemaal gezellig uit, er waren zelfs kledingwinkels waar we misschien wel ons zin zouden kunen vinden! Maar…het was er wel behoorlijk stil. De winkels waren bijna allemaal gesloten. We dachten eerst nog aan een hele lange middagpauze, maar geen enkele winkel die daar melding van maakte. Een eenzame en moedige winkelier die toch open was, wist ons te melden dat het vandaag een christelijke feestdag was en daardoor waren de winkels gesloten. Hmm, christelijke feestdag…welke zou dat dan wel mogen wezen? Want het is er zeker één die wij in België niet kennen. Ineens ging een belletje rinkelen: 6 januari is Driekoningen! Blijkbaar wordt dat naast ski in Oostenrijk nog uitgebreid gevierd.

Niet getreurd, er waren wel enkele eetgelegenheden open en aangezien we eigenlijk nog niet ontbeten hadden kwamen die wel van pas. We stapten een lokale koffiebar binnen en werden er warm onthaald door een vrolijke Oostenrijkse die steevast haar eigen waren aanprees. M’n vriendje vroeg een gluhwein, maar zelfverzekerd zei ze ons dat haar eigen punch zoveel beter was en nog warm ook! Daar kan je dan moeilijk nee tegen zeggen. En m’n liefje heeft bovendien kunnen zeggen dat het echt wel lekkerder was dan gluhwein. Ikzelf ging voor de echte Oostenrijkse apfelstrudel met vanillesaus. Een variëteit die we bij ons niet kennen, want in België krijg je er steevast een bolletje vanilleijs bij. Wat is dan het grote verschil? Wel…hier is hij gewoon veel lekkerder! De vanillesaus smaakt naar lopende crème brûlée, en gaat geweldig samen met de warme apfelstrudel.

Na de maagjes gevuld te hebben, besloten we op aanraden van de apfelstrudel dame om naar het sportcentrum te gaan want we wilden graag een spelletje bowling spelen. Daar aangekomen worden we aangetroken door een spektakel dat je in België nooit ziet: ijshockey. De lokale juniorenploeg nam het op tegen een gastploeg. Solidair als wij Belgen zijn, hebben we meegesupporterd voor de thuisploeg, maar het heeft niet mogen baten. De eindstand was 2-4. Ach ja, we hebben ons geamuseerd, zelfs zonder ski in Oostenrijk.

Vervolgens volgden we de bordjes ‘kegelbahn’. We dachten een klassieke bowlingbaan te zien, maar opnieuw hadden we het mis. Er waren welgeteld twee banen, met ouderwetse kegels die nog aan een touwtje hangen. De ballen om te gooien waren een stuk kleiner dan we gewoon zijn en het spel was dus volledig anders. Het was een leuke ervaring, maar niet meer dan dat. Geef ons maar de klassieke bowling naast ski in Oostenrijk.

Teruggekomen in het hotel gaan we vrij snel eten. Deze avond is het barbecue avond. Beetje vreemd zo midden in de winter. Maar het heeft gesmaakt: een roomsoepje, vlees omwikkeld door bladerdeeg, aardappel in de schil met kruidenboter of sour cream, fruitsla als afsluiter…
Morgen gaan we weer de pistes op, fit en uitgerust voor een nieuwe dag ski in Oostenrijk!

Tags: oostenrijk, Ski, ski in Oostenrijk, ski Zell am See, zell am see
Posted in Ski, oostenrijk | No Comments »

Skiën in Oostenrijk: skiën in zell am See!

Monday, January 5th, 2009

Maandag 5 januari: Vandaag hebben we geprobeerd om iets vroeger uit ons bedje te komen, want skiën in Oostenrijk is niet alleen ontspannend maar toch ook een beetje vermoeiend. We genieten nogmaals van een lekker en stevig ontbijt en staan vroeger dan verwacht op de ski pistes.

Alleen…bij het instappen van mijn ski’s merk ik dat er iemand anders met mijn ski botten is gaan skiën in Oostenrijk, iemand met grotere voeten, want de ski botten die nu rond mijn voeten geklemd zitten passen totaal niet in mijn ski’s! Paniek! Waar zijn mijn eigen ski botten naartoe? Hup hup, terug naar de ski room en hopen dat mijn eigen botten er nog hangen en dat ik de verkeerde heb genomen. Niet dus, ik had het kunnen weten want we waren ongeveer de laatsten om te vertrekken deze morgen. Er zit dan niks anders op om terug naar de ski verhuurshop te gaan, je verhaal te doen en hopen dat ze je zonder al te veel gemopper een ander paar ski botten geven. Blijkbaar was het niet de eerste keer dat er zoiets gebeurde, logisch want al die ski botten trekken op elkaar, want ik kreeg zonder tegensputteren een vers paar toegewezen. Oef, we kunnen eindelijk beginnen aan onze derde dag skiën in Oostenrijk!

In tegenstelling tot gisteren kunnen we ’s morgens wel genieten van een zacht zonnetje. Zalig gewoon om zo de ski pistes af te glijden. We besluiten eerst de ‘rechterzijde’ van het ski gebied van Zell am See te nemen en in de namiddag de ‘linkerzijde’ af te dalen. De hoeveelheid skiërs in deze periode van het jaar valt goed mee. Er zijn opvallend veel Russen aanwezig. Waarschijnlijk is de kerstvakantie daar nog in volle gang. We beginnen het Russisch taaltje na een tijdje zelfs sexy te vinden, of vinden we het gewoon bekend in de oren klinken na de portie ‘Matroesjka’s’ die we gezien hebben?

Als we een paar ligstoelen zien staan bij een restaurantje kunnen we het niet laten om ons daar even in te vleien en te genieten van de laatste zonnestraaltjes van de dag, wat we toen eigenlik nog niet wisten uiteraard. Na een gluhweintje voor meneer, besluiten we binnen te gaan en eens te zien wat ze hier bieden aan de mensen die komen skiën in Oostenrijk. Ik ga opnieuw voor en simpel groentensoepje met brood, m’n liefje neemt eerst een hamburger en gaat nadien nog eens aanschuiven om de plaatselijk lasagne te proberen. Vol trots weet hij me te vertellen dat zijn uurwerk eindelijk wat strakker rond zijn pols hangt! Woehoe!

Het stilzitten heeft me letterlijk koude rillingen bezorgd, de zon is intussen ook verdwenen en dat is niet echt bevorderlijk voor de ski pret. We besluiten nog een drietal afdalingen te doen en dan terug te keren naar hotel Schwebebahn want we willen die chocochino wel eens proberen die op de kaart staat: een mengeling van chocolademelk en koffie. Het resultaat is meer dan gewenst, lekker warm en smakelijk geserveerd met een laagje room en een echt Belgisch Lotus speculooskoekje!

Nog even onze mails en het laatste nieuws van het thuisfront checken en we kunnen een warm badje nemen. We zijn volledig klaar om ons opnieuw te laten verwennen door de culinaire specialiteiten die skiën in oostenrijk ons te bieden heeft. Maar deze avond valt het een beetje tegen. We mogen eerst starten met het saladebuffet. Vervolgens brengen ze ons koude rosbief met tartaarsaus. Ik kom al snel tot de vaststelling dat het ‘mijn ding niet is’. De kalfsbouillon is naar mijn smaak te zout, evenals de visfilet die daarna bij mij terechtkomt. Mijn liefje kan het stoofvlees dat veel te lang gestoofd is ook niet echt appreciëren. Gelukkig weet de panna cotta ons wel te bekoren!

Ach ja, thuis kan het eten ook wel eens mislukken dus wie zijn wij om dit hotel nu te gaan afbreken op basis van één mindere avond. Nogmaals, we zijn hier om te skiën in Oostenrijk!

Tags: oostenrijk, Ski, ski oostenrijk, skiën, skiën in oostenrijk, skiën in zell am see, zell am see
Posted in Ski, oostenrijk | No Comments »

Skiën in Oostenrijk: ski reis naar Zell am See!

Monday, January 5th, 2009

Zondag 4 januari: Omstreek 9u30 worden we wakker in hotel Schwebebahn in Zell am See want we zijn hier nog steeds om te skiën in Oostenrijk!

Even een snelle hygiënische stop in de badkamer uitvoeren en dan als de ribbedebie naar het restaurant om te ontbijten. Ons eerste ontbijt in Oostenrijk is een aangename verrassing: we worden verwelkomd door diverse soorten ontbijtgranen die allemaal schreeuwen om opgegeten te worden. Jammer voor hen dat hun wens alleen aanhoord wordt door mensen die verlekkerd op hen zijn. Ik behoor daar niet toe, maar wil gewoon even duidelijk maken dat hotel Schwebebahn zijn best doet om het hun gasten naar hun zin te maken. Waar mij oog wel op valt zijn de lekkere croissants die vers uit de oven lijken te komen. Blijkbaar kan een zondag om te skiën in Oostenrijk hier ook niet gestart worden zonder een fantastisch geurende croissant of een knapperig keizersbroodje! Op zoek naar beleg stuit ik op verschillende soorten confituur, waarvan ik beslis om de aarbeivariant te proberen, hazelnootpasta, die eerlijk gezegd niet kan tippen aan de enige echte originele van Nutella, verscheidene soorten kaas, gaande van met en zonder gaten, zacht en hard,… Naast het klassieke ontbijt wordt ook het zogenaamde Engelse ontbijt geserveerd: roerei, spek, worstje, bonen en allerlei soorten vleesbeleg. Om te skiën in Oostenrijk met je stevig op de benen staan en in hotel Schwebebahen en hebben ze dat geweten!

Met een gevulde maag stappen we de ski piste op, nemen we de lift naar boven en daar staat er ons uiteindelijk een kleine teleurstelling te wachten: de zon schijnt niet vandaag… Bij een temperatuur van min zeven is elk straaltje zon een zegen, maar die blijft dus vandaag uit want Laura heeft geen zin om vandaag te werken. Het wordt dus een dagje bibberend skiën in Oostenrijk, maar we skiën tenminste!

’s Middags besluiten we hetzelfde restaurantje aan te doen als de dag ervoor: Voor mij een erwtensoep met worst en brood, voor mijn vriendje eerst een pizza en dan nog een curryworst! Na het eten ontdekken we een aantal ski pistes die ons duidelijk goed liggen: brede blauwe ski pistes waar je makkelijk aan je techniek kan werken. Bovendien kan je helemaal tot beneden in Schuttdorf skiën. De hele trip neemt toch een veertigtal minuten in beslag. Een beetje rust in de ski lift die ons terug naar boven brengt is dan ook welgekomen.

Tegen een uur of vier besluiten we terug naar het hotel te gaan en te genieten van een verwarmende sauna en een stoombad. Het wellnessgedeelte van hotel Schwebebahn is misschien niet erg uitgebreid, deugd doet het wel. We zijn hier trouwens niet om te welnessen, maar om te skiën in Oostenrijk!

Even later vind je ons terug in het restaurant waar we nieuwsgierig zitten te wachten op de eerste gang, want vanavond is het geen groot buffet in tegenstelling tot gisteren. Om te beginnen mogen we een slaatje eten te kiezen uit het salade buffet. Vervolgens kregen we scampi’s gebakken in olijfolie en look, gevolgd door een consommésoepje voor mij en een spinazieroomsoep voor mijn liefje. Als hoofdgerecht heb ik gekozen voor het lamsstoofvlees, m’n liefje koos voor de escalope. Om af te sluiten kregen we een stukje biscuittaart voorzien van een toefje slagroom en kaneel. Het eten was echt lekker deze avond, een perfecte afsluiter dus voor onze tweede dag skiën in Oostenrijk!

Tags: oostenrijk, Ski, skiën, skiën in oostenrijk, skiën in zell am see, zell am see
Posted in Ski, oostenrijk | No Comments »

Skiën in Oostenrijk: de weg naar Zell am See! Deel 2

Monday, January 5th, 2009

Zaterdag 3 januari: we worden wakker in Gasthof Mariandl in het Duitse Bergen: onze tussenstop om te skiën in Oostenrijk. Na een snelle douche en dagelijkse liefdevolle verzorging van onze tandjes, geven we onze maagjes wat ze wensen: lekkere pistoletjes met confituur, een glaasje sinaasappelsap, een gekookt eitje, een beetje vlees,… De eerste laag om stevig te kunnen skiën in Oostenrijk is gelegd!

80 kilometer en anderhalf uur later bereiken we onze eindbestemming: hotel Schwebebahn in Zell am See. De hal van het hotel belooft veel goeds: stijlvol ingericht met zeteltjes en afgewerkt met hout. We worden vriendelijk onthaald, maar we zijn uiteraard te vroeg om onze kamer te verkennen. Niet erg, want we zijn hier niet om onze kamer te bewonderen maar wel om te skiën in Oostenrijk! Een snelle kledijwissel later, staan we bij de dichtsbijzijnde verhuurpost voor ski’s. Even onze allerpersoonlijkste gegevens opgeven zoals ons gewicht, en we stappen buiten als een echte skiër! Nog even de ski pas kopen en we zijn eindelijk vertrokken om te skiën in Oostenrijk. Ook in de ski wereld heeft de technologie blijkbaar goed haar intrede gedaan: we worden voorzien van een magnetische kaart die de draaihekkens opent zodra we ook maar in de buurt komen van de scanner. Geen vervelend gedoe dus meer om je ski pas boven te halen, schrik hebben dat hij los gaat komen en dat je hem kunt verliezen. Skiën in Oostenrijk kan dus alleen nog maar ontspannig brengen!

Vol (ont)spanning nemen we de dichtbijzijnde eitjes en laten we ons naar de hoogste toppen voeren. De zon straalt hoog boven de wolken, er is weinig volk op de pistes te bespeuren en bovenal: er ligt sneeuw! Onze eerste afdalingen gebeuren een beetje aarzelend, maar na een snelle opsomming van de voornaamste spelregels bij het skiën in Oostenrijk zijn, zijn we vertrokken voor een dagje vol ski plezier in Oostenrijk!
Van sporten krijg je honger en onze magen dwingen ons om onze ski’s even te laten voor wat ze zijn en op zoek te gaan naar voedsel. We kiezen voor één van de vele eetgelegendheden die deze ski pistes in Oostenrijk rijk zijn. Een spaghetti bolognese voor hem en een tagliatelli voor mij later zijn we terug klaar om ons opnieuw te smijten in wat men noemt skiën in Oostenrijk. De pistes liggen er goed bij: zachte poedersneeuw, al dan niet uit een sneeuwkanon, laten ons naar beneden glijden, steeds opnieuw en opnieuw…

De laatste liften vertrekken om 16 u, logisch want rond half vijf is het hier te duister om nog veilig te kunnen skiën in Oostenrijk. De vermoeidheid en de koude dwingen ons om terug naar het hotel te gaan en onze kamer ‘op te eisen’. Eerst krijgen we een kamer met douche toegewezen, maar zelf vinden we het zoveel gezelliger om een badje te nemen en dus vragen we vriendelijk of het mogelijk is om een andere kamer te krijgen. Geen probleem!

Even een warm badje nemen, de valiezen leeg maken en we kunnen ons eerste restaurant bezoek afleggen. We worden onthaald met een welkomstdrankje en vriendelijk naar onze plek begeleid. Deze avond is het Italiaanse avond in buffetvorm. We kunnen kiezen uit verscheidene soorten salades, tomaat met mozarella, soep, pasta in meerdere smaken en kleuren, vis, calamares, mosselen in witte wijn saus, lekkere kazen, tiramisu en ijs. Onze buikjes mogen niet klagen. We zorgen ervoor dat we morgen opnieuw stevig op de latten zullen staan om te skiën in Oostenrijk. Moe maar voldaan kruipen we in ons bedje. De eerste dag is alvast geslaagd, het zal zeker niet de laatste zijn…

Tags: oostenrijk, ski vakantie, skiën, skiën in oostenrijk, skiën in zell am see, skivakantie, zell am see
Posted in Ski, oostenrijk | No Comments »

Skiën in Oostenrijk: de weg naar Zell am See

Monday, January 5th, 2009

Vrijdag 2 januari zijn mijn liefje en ik op reis vertrokken om te skiën in Oostenrijk, meer bepaald Zell am See. Nadat we onze valiezen hadden volgepropt met veel te veel truien en tien keer controleren of we wel genoeg kousen meehadden om onze tenen te vrijwaren van een trage bevriezingsdood, zijn we vrijdagmorgen rond een uur of negen, kregen we de kriebels, begon het in Zaffelare te beven, vertokken naar onze winterse bestemming: skiën in Oostenrijk.

De eerste dag hadden we een dikke 800 kilometer af te leggen, want ’s avonds zouden we logeren in een Duits ‘Gasthof’ zoals ze dat zo mooi kunnen noemen. M’n liefje heeft de eerste rijshift op zich genomen, terwijl ik me comfortabel heb geïnstalleerd in de zetel van de Ford Mondeo en nog een goed tukje heb gedaan. De feestdagen lagen immers net achter de rug maar de slaap lag nog te loeren. Om te skiën in Oostenrijk moesten we toch uitgerust kunnen beginnen!

Na een 30-tal kilometer zijn we gestopt om te lunchen. Aangetrokken door de Burger King reclames zoefden we met de auto een parking op om onze grommende buikjes te vullen. Burger King heeft voor ons een nostalgische waarde omdat we daardoor terug denken aan onze fantastische vakantie in de Verenigde Staten afgelopen zomer. Uiteindelijk heeft het verstand het gewonnen van de goesting en kozen we voor een iets gezondere maaltijd bestaande uit een schnitzel voor de boyfriend en een soort van veggieburger voor mij. Wat mij betreft kon dit voor autostrade eten heel goed door de beugel, maar m’n vriendje dacht daar net iets anders over. Hij is namelijk een expert wat betreft autosnelweg eten en kon mijn mening niet echt delen: het eten was te koud…

Vol goede moed en met een gevulde maag werden de rollen omgedraaid: ik ging plaats nemen achter het stuur, mijn liefje ging voor het tukje. Ik vond het niet eens zo erg om te rijden. Het landschap op de Duitse wegen was soms zo mooi dat ik bijna zou vergeten hebben dat ik aan het rijden was. Witte bomen zorgden ervoor dat ik langzaam maar zeker zin had in skiën in Oostenrijk. Ik heb Duitsland nog nooit als land bezocht, maar het lijkt me wel de moeite waard om haar natuur wat van dichterbij te leren kennen. Uiteindelijk heb ik het een kleine 300 kilometer volgehouden, maar daarna was mijn pijp uit: een pijnlijke rug deed me beslissen de auto een parking op te rijden, een kleine plaspauze te houden en mijn liefje aan te moedigen om het vervolg van de trip te doen.

We zijn intussen enkele uren later, de duisternis begint te vallen en onze magen vertellen nog maar eens dat het tijd is om de hongerigen te spijzen. Ditmaal vallen we wel door de mand en laten we ons inpakken door Burger King. Een communicatief misverstand (wij Belgen proberen ons tenminste uit te drukken in de taal van het land waar we zijn, maar dat wordt ons blijkbaar niet altijd in dank afgenomen) zorgt ervoor dat we met twee cheeseburgers, één King burger, twee pakjes friet, en watertje en een cola aan een tafeltje belanden. Ditmaal blijkt Burger King een ontgoocheling te zijn..

De laatste kilometers brachten ons uiteindelijk bij onze eerste eindbestemming: Gasthof Mariandl in Bergen, uitgebaat door een echte Tiroolse familie. Bij het binnenstappen van deze Gasthof, snelt een geur van spruitjes je tegemoet. Maar het onthaal was vriendelijk, de kamer was proper en we waren moe. Blij dus dat we ons bedje konden instappen, genieten van een dikke dodo en dromen van skiën in Oostenrijk…

Tags: oostenrijk, ski vakantie, skiën, skiën oostenrijk, skiën zell am see, zell am see
Posted in Ski, oostenrijk | No Comments »

Skiën in Oostenrijk: elke skiër gaat naar Zell am See!

Wednesday, December 31st, 2008

Skiën in Oostenrijk: wie droomt er niet van tijdens deze koude winterdagen? Het Oostenrijkse Zell am See behoort tot de Europa Sportregion, één van de grootste ski gebieden van Europa. Naast Zell am See zelf, behoren ook Kaprun en Schüttdorf hiertoe.

Zell am See wordt door de Oostenrijkers zelf beschreven als een plek waar er het ganse jaar door sneeuw terug te vinden is. In totaal zijn er in Zell am See 130 km ski pistes terug te vinden. Of je nu een beginnend of een gevorderd skiër bent, in dit deel van Oostenrijk komt iedereen aan zijn trekken!

Bovendien is het Oostenrijkse Zell am See een sneeuwzeker skigebied, omdat de meeste skipistes zich boven een hoogte van 1400 m bevinden. Verscheidene skiliften zorgen ervoor dat er zo’n 33000 skiërs per uur de hoogste toppen van Oostenrijk bereiken, om er dan vervolgens in volle vaart af te skiën!

Zell am See in Oostenrijk heeft veel meer te bieden dan skiën alleen. Wat dacht je van een dagje langlaufen? Het lijkt op skiën, maar langlaufen laat je de natuur op een andere manier beleven dan met echte ski latten aan je voeten.

Zell am See beschikt over een groot meer waar het hele gebied rond is gebouwd. Een bevroren meer kan in de winter alleen voor meer plezier zorgen! Na een dagje skiën in één van de mooiste gebieden van Oostenrijk, kan je je nog even uitleven op een natuurlijke schaatspiste waar echte sterren worden geboren!

Zell am See is na vele jaren uitgegroeid tot één van de grootste ski gebieden van Oostenrijk. Zelfs als je geen skiër bent, kan je hier naar hartelust shoppen of de vele bars en discotheken afschuimen!

Skiën in Oostenrijk: kies voor Zell am See en je gaat een onvergetelijke vakantie tegemoet!

Tags: oostenrijk, Ski, ski gebied, ski piste, skiën, skiër, skiërs, skigebied, skipistes, zell am see
Posted in Ski, Uncategorized, oostenrijk | No Comments »

Hôtel La Bresse - Gérardmer: Relais de Belcour

Tuesday, December 23rd, 2008

Hôtel La Bresse - Gérardmer: Relais de Belcour

Emplacement stratégic pour votre séjours au ski, VTT, randonnées et le lac de Gérardmer.
Situation - Chambres - prix - contact

Situation :
Accès façile par la Nationale 57 E23, sortie Saint-Nabord Longuet
3km de Remiremont Ville fleurie St-Nabord et ses alentours avec ses parcours de VTT et skis de fond
18km de Gérardmer et son Lac
22km de Epinal et son Imagerie
30km de La Bresse
45 minutes de Vittel et Contrexville
90 minutes de l’Alsace et la route des vins
Autoroute à côté de l’hôtel (chambres insonorisées)
15 minutes de Gérardmer

Un cadre chaleureux et rustique comprenant :

Chambres 1 lit
Chambres 2 lits
Chambres 3 lits
Chambres avec télévision

Chambres insonorisées
Salles de bain avec bain ou douches
Petits déjeuners
Animaux domestiques admis
Cadre familiale et rustique

Tarifs chambre simple : 42 euros
Tarifs chambre double : 48 euros
Tarifs chambre triple : 63 euros
Tarifs chambre quadruple : 67 euros
Tarifs chambre double avec petit déjeuner (ou petit déjeuner): 7 euros

Contactez-nous!

Hôtel Relais de Belcour
3 Rue Turenne
88200 Saint-Nabord Longuet
email:hotel.relais.belcour@wanadoo.fr
site:http://www.hotel-belcour.com

Tags: gerardmer, hotel gerardmer, hotel la bresse, hôtel vosges, La Bresse, vosges
Posted in Ski, frankrijk | No Comments »