Hond redden: Zo doe je het
Vandaag heb ik m’n goede daad weer eens gesteld. Ik reed wat rond in Lochristi en zag een loslopende hond op straat. Hij had een halsband aan maar leek zich te hebben losgelopen tijdens een wandeling.
Voorzichting naderde ik de hond. Deze liep gelukkig niet weg en was heel tam. Mijn aanwezigheid stoorde hem helemaal niet en liet zich gemakkelijk doen. Ik keek even op zijn medaille en zijn naam was Spiroux. Gelukkig was er ook een telefoonnummer op zijn medaille gegegraveerd.
Spiroux leek uitgedorst (niet moeilijk met 27°C). Ik nam het dier in m’n armen op (wat liet hij zich toch gemakkelijk doen, alsof hij blij was dat iemand zich over verdwaalde Spiroux ontfermde, hij leek ook wel wat ouder) en nam het mee naar huis. Daar gaf ik hem een flinke portie water en belde ik het nummer op zijn medaillon.
De eigenaars leken enorm blij en reageerden alsof alle paniek eindelijk plaats kon maken voor opluchting. Ja m’n hartje smolt er lichtjes van. Een half uurtje later stonden ze aan m’n deur en namen ze Spiroux in ontvangst.
Ik ben blij dat het zo afliep. Het dier had onder een wagen kunnen komen te zitten, gedeshydrateerd geraken, een ongeval veroorzaken, mishandeld kunnen worden…